Tenis je kod nas postao jedan od najpopularnijih sportova u periodu od prije više od jedne decenije do danas, a većina zaljubljenika se makar jednom zapitalo zašto se poeni broje sa 15-30-40, a ne jednostavno 1-2-3 i tako dalje.
Odgovor leži u nastanku tenisa, njegovim samim počecima. Naime, ukoliko niste znali, ovo pravilo je nastalo po ugledu na sat, te je zato 15, 30 i 45!
Međutim, pošto je važilo pravilo da se gem mora osvojiti sa dva poena razlike (zato postoji “đus“), morali su podijeliti kraj tog kruga na više dijelova, pa su odlučili da treći osvojen poen ide “samo” do 40, i ako bi se desilo da oba takmičara osvoje po tri poena (40-40) to bi značilo da je za osvajanje gema nekome od njih bilo potrebno da osvoje dva uzastopna poena, prvo za 50-40, pa tek onda sljedeći poen bi donosio 60-40.
Teren je bio dimenzija 90 stopa dužine (2 x 45) i 45 stopa širine. A brojanje … ono je bilo slično današnjem, mada u neku ruku i znatno očiglednije. Naime, server bi se nakon prvog osvojenog poena približio mreži za 15 stopa, nakon drugog za još 15, a nakon trećeg za 10 (nije mogao za 15 jer bi se zakucao u mrežu). I otuda sekvenca 15-30-40.
Još jedna od zanimljivosti koja se vezuju za “bijeli sport“ jeste i način na koji glavni sudija izgovara nulu, kada govori rezultat u toku gema.
Iako priča na engleskom, on nulu ne izgovara ni kao “zero“ ni kao “null“ već to više liči na reč “love“! Zapravo, on i ne kaže nula, već kaže “jaje“, što je sinonim za nulu, i to na francuskom (l’oeuf)!
Izraz đus (deuce) potiče od francuskog “dva”, sa značenjem “još dva poena do gema”.
Novosti
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.