Jezivi zločin u Sokolini kod Donjeg Vakufa u kome je Sabahudin Habib (48) hicima iz automatske puške izrešetao radnike kantonalne Uprave za šumarstvo Ferida Rahmanovića i Omera Bašića, te vlasnika pilane Ševka Draginovića samo je jedno u nizu najmonstruoznijih zločina koji su u posljednjih petnaestak godina počinjeni na području Bosne i Hercegovine.
SrpskaCafe istražuje hronologiju najstravičnijih zločina koji su u poslijeratno vrijeme potresli BiH, a među njima je i šestostruko ubistvo koje i dalje nosi epitet “najmasovnijeg” zločina.
Pijan ubio trojicu komšija
Prije nepunih mjesec dana, 24. februara, Muhamed Kadirić (37) je u selu Vrhpolje kod Sanskog Mosta hicima iz automatske puške ubio trojicu komšija Safeta Kadirića, Elkaza Razića i Emira Bajrića. Zločinu je kumovao alkohol, jer su prije toga svi zajedno sjedili i pili u Muhamedovoj brvnari. Pretpostavlja se da su se tokom pijanke oko nečeg sporečkali nakon čega je Muhamed zgrabio pušku i u komšije ispalio čitav okvir od 30 metaka. Razićevo tijelo pronađeno je na krevetu, Safetovo na podu, a Bajrićevo na izlazu iz brvnare. Nakon krvavog pira Muhamed je otišao do obližnjeg autoservisa gdje je šokiranom mehaničaru rekao: “Zovi policiju, ubio sam tri čovjeka”. Nakon toga je uhapšen i u pritvoru čeka podizanje optužnice i suđenje.
Nožem izbo suprugu i sina, pa se raznio bombom
Jedan od najbrutalnijih porodičnih zločina dogodio se 31. oktobra 2016. u zaseoku Gradina u Dragočaju kod Banjaluke gdje je Radojica Golemović (60) nožem ubio svog sina Božidara (19) i suprugu Brankicu (47), a potom je presudio sam sebi i raznio se bombom ispred njihove porodične kuće. Golemović je iza sebe ostavio oproštajno pismo u kome je, između ostalog, naveo da su motiv stravičnog zločina bili strah od budućnosti i bojazan da zbog odlaska u penziju neće moći da izdržava porodicu i sinu plati troškove školovanja. U pismu je čak naveo da je bio u dilemi da li da ubije samo sebe ili kompletnu porodicu i nejasno je šta je u tome presudilo.
Ubio ćerku i sina, pa presudio sebi
Nesad Djedović (41) iz Lipnice 28. septembra 2016. godine hicima iz pištolja ubio je svoju maloljetnu djecu Melisu (11) i Amara (7), a potom je sam sebi pucao u glavu i preminuo je u UKC Tuzla 1. oktobra. Na djecu je pucao u svom automobilu koji je zaustavio kod mezarja na putu Lipnica – Obodnica u zaseoku Repuševac kod Tuzle. Rodbina i komšije medijima su ispričali da bi mogući motiv ove tragedije mogli biti porodični problemi, odnosno to što se majka djece preudala i otišla da živi u Njemačku. Istragom je utvrđeno i da je Nesad prije ubistva djece telefonom pozvao rođaka i najavio mu zločin.
Zadavili troje novorođenčadi
Krajem januara prošle godine u selu Trnjani kod Doboja otkriven je jedan od najmonstruozniji zločina ikada počinjenih u BiH. Policija je na imanju porodice Bogojević otkrila posmrtne ostatke dvije bebe koje je, iz odnosa sa različitim muškarcima, rodila mentalno zaostala Sanja Bogojević a potom ih usmrtila uz pomoć svoje majke Vojkane Bogojević (53). Istragom je utvrđeno da je Sanja u periodu između 2011. i 2015. rodila tri bebe, ali tijelo trećeg novorođenčeta nikada nije pronađeno. Vojkana je u prvostepenom postupku u Okružnom sudu u Doboju osuđena na sramotno nisku kaznu od šest godina zatvora, da bi Vrhovni sud Republike Srpske nedavno preinačio tu presudu i pravosnažno je osudio na 10 godina zatvora. Baba monstrum oglašena je krivom za ubistvo jedne bebe i podstrekavanje Sanje na ubistvo druge.
Izašao iz zatvora i zaklao majku, brata i snaju
Anto Niče (37) iz sela Suhače kod Livna krajem oktobra 2015. godine nožem je ubio svoju majku Lucu (66), brata Matka (46) i snaju Sandru (44) u njihovoj porodičnoj kući. Kobnog dana Anto je
izašao iz pritvora Kazneno-popravnog zavoda u Mostaru, u kome je bio zbog premlaćivanja majke. Po izlasku iz zatvora autobusom se prevezao do Livna, a potom do Suhače gdje je počinio nezapamćeni masakr. Nakon zločina je pobjegao u šumu i poslije trodnevne potrage je uhapšen u selu Komorani nakon što se sam predao policiji. Tokom suđenja proglašen je neuračunljivim pa mu je izrečena mjera obaveznog psihijatrijskog liječenje u zatvorenoj klinici.
Zbog imovine izrešetao bratovljevu porodicu
Dragan Đokić (61), penzionisani policajac iz Lopara, 28. decembra 2012. ubio je troje i ranio jednog člana porodice svog brata. Nakon toga je sam sebi pucao u glavu, ali je čudom preživio i osuđen je na 38 godina zatvora. Zločin se dogodio ispred zgrade u ulici Cara Dušana u Loparama gdje je Dragan iz automatske pucao na brata Milu i njegovu suprugu Maru. Mara je na mestu ostala mrtva, a Mile je uspio pobjeći. Međutim, ubica se tu nije zaustavio već je ušao u stan Milinog sina Dražana Đokića koga je ubio na ulazu. Dražanova supruga Mira sa djecom je pobjegla u sobu, ali je pomahnitali ubica došao za njma i ispalio je više hitaca koji su usmrtili Miru i teško ranili njenog tada 13-godišnjeg sina, dok je likvidaciju izbjegla njena 9-godišnja ćerka koja se sakrila iza fotelje. Motiv zločina bili su neriješeni imovinski odnosi.
Nožem zaklao troje i ranio sedmoro komšija
Jedan od najmasovnijih zločina dogodio se 14. maja 2010. godine u selu Hlapčević kod Visokog kada je Nedim Fejzić nožem ubio troje komšija i sedmoro teško ranio, a među njima
i četvoro djece. U krvavom pohodu Fejzić je nožem zaklao Zinetu Rožajac (37), njenog svekra Mehmeda Rožajca (76) i Dževada Bašinija (42). Teško je ranio Dževada Hercegliju, Saliha Kapu i Fatimu Bukvu, te njene maloletne blizance, kao i tada trogodišnju E.B. i jednogodišnju A.R. Svjedoci su ispričali da je Fejzić djelovao kao divlja zvijer ubijajući nožem sve pred sobom, a djecu je nakon zbadanja ludački bacao o zid i pod. Tokom suđenja utvrđeno je da Fejzić boluje od paranoidne šizofrenije i osuđen je na psihijatrijsko liječenje u zatvorenoj ustanovi.
Zbog duga “ugasio” tri života
Mehmed Muhović je u decembru 2009. godine u sarajevskom naselju Stup ubio Vidosava Dikovića (51) i Slobodana Vitezovića (59) iz Užica, te Zoricu Mandić (47) iz Sevojna u Srbiji.
Zločin se dogodio u kući u kojoj je Muhović živio kao podstanar. Tokom suđenja utvrđeno je da je ubijena trojka doputovala u Sarajevo da bi s Muhovićem razgovarali o neraščićenim poslovnim odnosima i isplati duga koji je on imao prema njima. Sastali su se na parkingu “Merkatora” na Alipašinom polju, nakon čega je ih Mehmed odvezao do iznajmljene kuće u kojoj ih je ubio sa više hitaca iz pištolja. Osuđen je na 20 godina zatvora, a 6. maja 2015. godine je izvršio samoubistvo iza rešetaka KPZ Zenica.
Za 25 minuta likvidirao šestoro sugrađana
Najveći poslijeratni masakr dogodio se 29. maja 2008. godine u zaseoku Trstje u Gornjoj Lipnici kod Tuzle kada je Tomislav Petrović (51) hicima iz pištolja ubio šestoro rođaka i komšija, a jednog je teško ranio. Krvavi pohod, koji je trajao 25 minuta, Petrović je započeo na autobuskom stajalištu gdje je pucao na autobus, da bi potom ušao u njega i teško ranio šofera Mursela Čolića, koji je preživio, a pobio je putnike Niku i Maru Petrović i Dragicu Markanović. Po izlasku iz autobusa ulicom je došetao do obližnje kuće u kojoj je ubio Miju i Kaju Petrović, da bi u susjednoj kući usmrtio Ivu Markanovića. Ni tu nije bio kraj krvavog pira jer je Petrović sjeo u automobil i krenuo je za mještanima koji su ranjenog Čolića vozili u bolnicu. Čak ih je sustigao i automobilom se zabio u njih, ali su uspjeli da mu umaknu. Krvolok je nasumice nastavio da puca po parkiranim automobilima, a čak je pokušao da puca i na policiju, ali je ostao bez metaka. U prvostepenom postupku Petrović je osuđen na 40 godina zatvora, ali je ta presuda ukinuta uz obrazloženje da boluje od paranoidne šizofrenije pa mu je izrečena mjera liječenja u psihijatrijskoj ustanovi zatvorenog tipa. Zanimljivo je da je Petrović imao urednu dozvolu za pištolj, iako je i prije masakra liječen na psihijatriji.
Pištoljem usmrtio četvoro komšija
Sličan zločin dogodio se u martu 2005. godine kada je do tada mirni domaćin Vojislav Planinčić (71) iz sela Bereg kod Sokoca nasumično iz pištolja pucao na komšije. Ubio je Milju Batinić, supružnike Delivoja i Stojku Božić, te Borku Božić. Vojislav je, ispričali su kasnije mještani, oko 9.30 časova krenuo iz svoje kuće kroz selo. Oslanjajući se o štap ušao je u kuće Batinića i Božića u kojima je ubio Milju Batinić, Stojku i Borku Božić. Na Delivoja Božića pucao je u štali, a pritom je ranio i konja. Nakon krvavog pira odšetao je do svoje kuće, koja je od mjesta zločina udaljena oko 700 metara, i ispričao je ženi šta je uradio. Nakog toga je sačekao dolazak policije kojoj se mirno predao. Osuđen je na 28 godina zatvora.
Krvavi Božić u Konjicu
Muamer Topalović, pripadnik vehabijskog pokreta, na Badnje veče 24. decembra 2002. godine ubio je troje Hrvata u selu Kostajnica kod Konjica. On je hicima iz automatske puške
usmrtio Anđelka Anđelića, njegove ćerka Miru i Zoru, a povrijeđen je i Anđelkov sin Marinko. Motiv zločina bila je nacionalna mržnja, odnosno ideološko-vjerski fanatizam što je i Topalović priznao tokom saslušanja u policiji. Godinu dana kasnije Topalović je osuđen na 35 godina zatvora i kaznu izdržava u KPZ Zenica. Ubistvo porodice Anđelić smatra se početkom terorističkih napada u BiH iza kojih stoji islamski fanatizam.
Zbog ljubavi ubio bivšu djevojku, njenu sestru i muža
Amdan Mistarovski 5. marta 2002. godine ubio je studentkinju Adisu Kekes, te njenu sestru i muža Almu i Envera Kehića, inače radnike Radija Federacije BiH. Zločin se dogodio u njihovom stanu na Alipašinom polju i svi ubijeni hicima iz vatrenog oružja. Meta je bila Almina sestra s kojom je Mistarovski ranije bio u ljubavnoj vezi. Nakon zločina ubica je sebi pucao u glavu. Iza bračnog para Kehić stalo je dvoje tada maloljetne djece.
Pijan pobio porodicu
Dževad Ćesko 13. novembra 2000. godine pijan je u sarajevskom naselju Vraca ubio supružnike Sadiju i Muhameda Alispahić, njihovog komšiju Hakiju Omerbegovića, dok je teško ranio njihovu tada petogodišnju ćerku Edinu Alispahić. Osuđen je na 15 godina zatvora, a u presudi se navodilo da je bez povoda upao u kuću Alispahića i pucao iz “kalašnjikova”. Potom se uputio ka kući porodice Omerbegović u kojoj je ubio Hakiju.
O. Matavulj
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.