Srpski pisac Mihailo Lalić, član Srpske akademije nauka i umetnosti i autor romana “Svadba”, “Zlo proljeće”, “Lelejska gora” i “Hajka”, rođen je 7. oktobra 1914. godine.
Poslije bombardovanja Beograda 1941. godine otišao je u Crnu Goru, gdje ga je zatekla okupacija zemlje. Učestvovao je u pripremama ustanka, kao i u samom ustanku.
Interniran je u Grčku, ali je prebjegao grčkim partizanima i bio politički komesar Jugoslovenskog bataljona.
Lalić je bio u zarobljeništvu u logoru “Pavlos Melas”, pored srpskog vojničkog groblja Zejtinlik.
Nakon rata je radio u listu “Pobjeda”, a potom rukovodio Tanjugom u Crnoj Gori.
Mihailo Lalić bio je urednik “Borbe”, a zatim je prešao u “Nolit”, gdje je bio urednik do penzionisanja 1965. godine.
Od 1965. godine do smrti živio je kao profesionalni književnik, naizmjenično u Beogradu i Herceg Novom.
Lalić je bio član Srpske akademije nauka i umetnosti i potpredsjednik Crnogorske akademije nauka i umjetnosti.
Obavljao je i visoke funkcije u Komunističkoj partiji i tadašnjoj vlasti.
Među Lalićevim romanima su: “Svadba”, “Zlo proljeće”, “Lelejska gora”, “Hajka”, “Raskid”, “Pramen tame”, “Zatočenici”, “Ratna sreća”, “Dokle gora zazeleni” i “Gledajući dolje na drumove”. Napisao je zbirke pripovjedaka: “Na mjesečini”, “Izvidnica”, “Prvi snijeg”, “Gosti” i “Posljednje brdo”.
Umro je u Beogradu 1992. godine.
SRNA
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.