Glavna pjevačica Areta Frenklin rođena je na današnji dan, 25. marta 1942. godine u Memfisu.
Pjevanjem i sviranjem klavira bavila se od malih nogu, pjevajući gospel u baptističkoj crkvi gdje joj je otac bio pastor.
Sa 18 godina počela je da pjeva sekularnu muziku za Columbia Records. Njena slava bila je zacementirana 1967. i 1968. godine kada je izdala niz hitova koji su postali klasici.
Pjesme poput Respect i Chain of Fools preko noći su postale klasici. Uprkos ličnim problemima, 1968. snimila je jedan od najimpresivnijih soul albuma tog razdoblja – Lady Soul.
Prva dva Grammyja dobila je za pjesmu „Respect“, moćnu obradu originalnog hita Otis Reding. Emotivnu gospel himnu „Precious Lord“ pjevala je 1968. godine na sahrani Martin Luter King.
Takođe je pjevala na sahrani Mahalija Džekson, poznate gospel pjevačice i bliske prijateljice čija ju je smrt podstakla da se vrati gospel muzici. Izdala je 1972. godine album Amazing Grace koji je postao najprodavaniji gospel album tog vremena.
Njena slava potrajala je kroz cijele sedamdesete godine prošlog vijeka sve do dolaska disko groznice. Tokom tog perioda afroamerički umjetnici poput Dona Samer i Čaka Kan probijali su se na scenu, što je gurnulo Franklinin uspjeh u pozadinu.
Težak period u poslovnom smislu, opadanja popularnosti hitova sa top-lista, odrazio se i na njen privatni život kada joj je otac završio u bolnici nakon pokušaja pljačke u njegovom domu.
Uspjeh filma The Blues Brothers 1980. godine, u kojem je pjevala uz komičare Džon Beluši i Den Ejkrojd, oživio je njenu karijeru i upoznao je sa novom generacijom ljubitelja R&B muzike.
Novi album, koji je postao njen najprodavaniji, izdala je 1985. godine u pop stilu pod nazivom Who's Zoomin’ Who?, na kojem se nalazi hit singl „Freeway of Love“ i saradnja sa popularnim rok bendom Eurythmics.
Iste godine kada je uvrštena u Rokenrol dvoranu slavnih, 1987. godine Univerzitet u Detroitu dodijelio joj je počasni doktorat. Godine 1993. pjevala je na inauguraciji Bil Klinton, a 1994. godine osvojila je Grammy za životno djelo.
Izdala je svoj posljednji studijski album 2003. godine So Damn Happy prije nego što je osnovala svoju diskografsku kuću. Dvije godine kasnije postala je druga žena koja je uvrštena u Britansku muzičku dvoranu slavnih. Osvojila je svoju 18. Grammy nagradu 2008. godine za hit singl „Never Gonna Break My Faith“, na kojem je sarađivala sa Meri Džej Blajdž.
Godinu dana kasnije pozvana je da pjeva na inauguraciji Barak Obama, koji je viđen kako briše suze tokom njene izvedbe.
Sa 18 osvojenih Grammyja smatra se jednom od najnagrađivanijih pjevačica u istoriji. Godine 2011. izdala je svoj prvi album iz sopstvene diskografske kuće A Woman Falling Out of Love. Bila je kuma Vitni Hjuston, te ju je njena smrt 2012. godine teško pogodila.
Tokom njene karijere nije nedostajalo senzacionalističkih naslova, knjiga i biografija u kojima se pisalo o njenom teškom karakteru, problemima sa alkoholom i ljubomori prema drugim izvođačicama poput Barbara Strejsand i Tina Tarner.
Ali ništa od tih naslova i malicioznih natpisa ne može opovrgnuti njen dugotrajni muzički uspjeh koji pokazuje da „Kraljica soula“ i dalje kraljuje.
Kada je 2012. godine uvrštena u Gospel muzičku dvoranu slavnih, njen glas opisan je kao „glas pokreta za građanska prava, glas afroameričke Amerike“ i „simbol borbe za ravnopravnost“. Godine 2014. Univerzitet Harvard dodijelio joj je počasni doktorat za doprinos muzici.
Bljesak
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.