U istoriji srpskog naroda malo je vojskovođa čije se ime izgovara sa toliko poštovanja kao ime Stepa Stepanović. Bio je simbol hrabrosti, discipline i časti, čovjek koji je vodio vojsku kroz najteže dane balkanskih ratova i Prvog svjetskog rata, ostavljajući iza sebe nasljeđe koje traje više od jednog vijeka.
Od siromašnog dječaka do slavnog vojvode
Stepa Stepanović rođen je 11. maja 1856. godine u selu Kumodraž kod Beograda, u skromnoj porodici. Još kao dječak pokazivao je ozbiljnost i upornost, a vojni poziv postao je njegov životni put. Završio je Artiljerijsku školu u Beogradu i vrlo brzo se istakao kao sposoban i odlučan oficir.
Njegov uspon kroz vojnu hijerarhiju bio je rezultat rada, discipline i ogromnog iskustva stečenog na ratištima.
Heroj balkanskih ratova
Tokom Balkanskih ratova Stepa Stepanović pokazao je izuzetne komandantske sposobnosti. Posebno se istakao u Kumanovskoj bici 1912. godine, jednoj od najvažnijih pobjeda srpske vojske protiv Osmanskog carstva.
Njegova smirenost i sposobnost da donese odluku u najtežim trenucima učinili su ga jednim od najpoštovanijih vojskovođa tog vremena.
Cer – prva saveznička pobjeda u Prvom svjetskom ratu
Ime Stepe Stepanovića zlatnim slovima upisano je u istoriju nakon Cerske bitke 1914. godine. Pod njegovom komandom srpska vojska izvojevala je prvu veliku savezničku pobjedu u Prvom svjetskom ratu protiv Austrougarske.
Zbog uspjeha na Ceru unaprijeđen je u čin vojvode – najviše vojno zvanje u tadašnjoj Srbiji.
Vojskovođa kojeg su vojnici obožavali
Za razliku od mnogih visokih oficira tog vremena, Stepa je bio poznat po skromnosti. Nije volio luksuz niti privilegije, a vojnici su ga cijenili jer je dijelio njihovu sudbinu.
Bio je poznat po tome što je često obilazio rovove i razgovarao sa običnim vojnicima, zbog čega je uživao ogromno povjerenje među narodom.
Povlačenje preko Albanije i godine iskušenja
Kao i ostatak srpske vojske, Stepa Stepanović prošao je golgotu povlačenja preko Albanije tokom zime 1915. godine. Uprkos ogromnim gubicima i teškim uslovima, ostao je simbol izdržljivosti i nade u oslobođenje.
Nakon oporavka srpske vojske na Krfu učestvovao je i u proboju Solunskog fronta, koji je označio kraj rata na Balkanu.
Život poslije rata
Nakon završetka rata povukao se iz javnog života. Živio je mirno i skromno, daleko od politike i velikih državnih funkcija. Umro je 1929. godine u Čačku.
I danas se smatra jednim od najvećih srpskih vojskovođa i simbolom časti, odgovornosti i patriotizma.
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.