Uoči velikog polufinalnog okršaja na Svjetskom prvenstvu 2026. godine između Argentine i Engleske, fudbalski svijet se sa sjetom i nevjericom prisjeća kultnog susreta ovih rivala odigranog prije tačno četiri decenije.
Bila su to potpuno drugačija vremena, kada su Argentinci bukvalno u hodu, po meksičkim prodavnicama, tražili i kupovali opremu u kojoj će izaći na megdan velikom rivalu.
Rat na frontu prenio se na fudbalski teren
Kada su se ove dvije reprezentacije sastale u četvrtfinalu Mundijala 1986. godine u Meksiku, tenzije su bile na samom vrhuncu. Samo četiri godine ranije, Argentina i Ujedinjeno Kraljevstvo vodili su tromjesečni rat za Malvinska, odnosno Folklandska ostrva.
Gubitak teritorije ostavio je duboke rane u argentinskom društvu, a fudbaleri su na predstojeći turnir otputovali sa jasnom namjerom da se Englezima osvete na sportskom terenu. Dijego Armando Maradona kasnije je otvoreno priznao da je u to vrijeme gajio ogroman prezir prema svemu što je englesko.
Problem sa teškim dresovima na meksičkoj vrućini
Reprezentacija Argentine je meč osmine finala protiv Urugvaja odigrala u Puebli, nakon čega se preselila u Meksiko Siti (Mexico City). Selektor Karlos Bilardo bio je ozbiljno zabrinut zbog igranja na kultnom stadionu Asteka (Azteca) u podne, na temperaturi od 40 stepeni Celzijusa.
Standardna plava rezervna garnitura dresova koju su imali bila je debela, teška i potpuno neprilagođena paklenim ljetnim uslovima. Dodatni problem je bio što su skoro svi igrači već zamijenili svoje dresove sa Urugvajcima nakon prethodne utakmice.
Bilardo je hitno zatražio od proizvođača lakšu opremu sa prozračnom tehnologijom, kakvu su imali na prugastim dresovima, ali je dobio negativan odgovor. Zbog toga je poslao svog saradnika Rubena Moskelu (Ruben Mosquela) da bukvalno pretražuje lokalne sportske prodavnice po Meksiko Sitiju.
„Pobijedićemo Englesku u njemu“
Moskela se u bazu vratio sa dva plava dresa u različitim nijansama. Dok su stručni štab i rukovodstvo vijećali šta da rade, u sobu je ušetao Maradona, pokazao na jedan od modela i prelomio:
– Ovo je lijep dres. Pobijedićemo Englesku u njemu.
Moskela je dobio hitan zadatak – vratio se u prodavnicu i kupio tačno 38 komada istog dresa kako bi ekipa imala opremu za istorijski meč.
Uslijedio je novi logistički košmar samo dan uoči četvrtfinala. Krojačice su na brzinu ušivale jednostavne argentinske grbove sa samo četiri uboda, dok su na leđa lijepljeni srebrni brojevi koji su se inače koristili u američkom fudbalu.
Sam Maradona se kasnije prisjećao tih improvizacija:
– Na treninzima tokom Svjetskog prvenstva smo svaki dan nosili različite dresove. Imali smo one sa prozračnom tkaninom da nas hladi, ali ti plavi su bili užasno teški. Na kraju smo pred Englesku dobili te kupljene dresove. Prva verzija je imala gumeni grb, ali smo se na kraju odlučili za prišiveni i te srebrne brojeve na leđima.
Istorija se ponavlja u tamnijoj opremi
Sve ostalo je istorija. U tim improvizovanim plavim dresovima sa crnim šortsevima, Maradona je u 51. minutu rukom prevario golmana Pitera Šiltona za čuvenu „Božiju ruku“, a samo četiri minuta kasnije izveo nevjerovatan prodor sa centra terena i postigao spektakularan „gol vijeka“ za pobjedu od 2:1. Argentina je kasnije preko Belgije i Zapadne Njemačke stigla do krova svijeta.
Priča o plavom dresu ponovo oživljava u srijedu uveče u polufinalu Mundijala 2026. godine. Englezi će na teren istrčati u kompletno bijeloj opremi koja neodoljivo podsjeća na onu iz 1986. godine.
Sa druge strane, reprezentativci Argentine neće nositi svoj prepoznatljivi plavo-bijeli dres na pruge. Odlučeno je da igraju u svojoj rezervnoj, tamnijoj garnituri – upravo u čast Maradone i njegove legendarne generacije koja je u gotovo identičnim bojama ispisala najsjajnije stranice fudbalske istorije.
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.