Ako ste ikad posećivali muzeje ili galerije, vjerovatno ste zapazili skulpturu muškarca sa savršenim torzom, rukama, nogama, i figurom u cjelini, ali i nesrazmjerno malog penisa.
Razlog je zanimljiviji nego što mislite. Knjiga “Kako govoriti o istoriji umjetnosti” ukazuje da u drevnim vremenima, veliko nije uvijek označavalo bolje.
– Za većinu ljudi, u to vreme, veliki penis je bio povezan sa glupim, pohotnim i ružnim čovjekom. Idealan Grk je mudar i autoritativan, i prije svega racionalan. On može često da ima seks, ali to nije povezano sa veličinom penisa. Ne tako veliki penisi su im omogućavali da ostanu hladni, i vođeni zdravom logikom – objašnjava istoričarka umjetnosti, Elen Oredson.
Zašto su likovi antičkih statua uvijek imali mali penis ?
U to vrijeme se smatralo da, što je manji penis, njegov vlasnik je racionalniji i intelektualniji. Takav muškarac ima više šanse da koristi svoj mozak, nego polni organ.
Mali muški polni organi su uglavnom prikazani na statuama koje predstavljaju heroje, bogove i sportiste, dok su veliki penisi u erekciji krasili statue demona, poput satira (poluljudi-poluživotinje velike požude i strasti s sklonošću prema akoholizmu).
Zato su statue, kao sto je statua Davida, izgledale ovako:
A statue pohotnika su izgledale ovako:
Dodaćemo da su vajari više pažnje pridavali vajanju određenih mišića, kostiju i crta lica, ali ne i genitalija. Ovo potvrđuje da se veliki polni organ nije smatrao prioritetom u drevnoj Grčkoj i Rimu.
Dakle, od doba antičke Grčke do danas, tokom proteklih vijekova, civilizacija se transformisala. Ali, kada je u pitanju idealna veličina penisa, društvo je, jednostavno, zamijenilo jednu neosnovanu teoriju drugom.
A šta vi mislite po ovom pitanju?
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.