Prezime ili porodično ime, rođenjem nasleđujemo od predaka. Uz ime koje nam daju na rođenju i koje predstavlja našu ličnost i nas same, prezime označava poreklo, korene i tradiciju. Ipak, postavlja se pitanje zašto se kod Srba većina prezimena završava na – ić?
Prezime je nastalo u drugoj polovini XIV vijeka. Srpska prezimena su uglavnom nastajala tako što se nastavak -ić, -ev ili -ov dodavao imenu oca, majke, dede ili nekoj drugoj osnovi.
Sufiks “ić” je slovenski deminutiv čija je osnovna uloga u stvaranju patronima i matronima.
Patronim označava da je prezime nastalo od oca (npr. prezime Jovanović je nastalo od imena Jovan na koje je dodat nastavak “ov” što označava pripadnost i na kraju je pridodat deminutivni nastavak “ić” što znači maleni ili mladi), piše portal Dnevna doza lepog.
Matronim označava prezime nastalo od majke (npr. prezime Sarić – u ovom slučaju se na ima samo doda nastavak “ić”)
Većina srpskih porodica nosi prezime po nekom od svojih predaka iz XIX vijeka. Uzrok ovoj pojavi leži u činjenici da su se prezimena u Srbiji do druge polovine XIX vijeka mijenjala iz generacije u generaciju, tako da je većina stanovništva nosila prezime po imenu oca.
Tako se dešavalo da u jednoj kući tri različite generacije imaju tri različita prezimena. U to vrijeme, stara, rodovska prezimena bila su mahom u manjini.
Godine 1851. knez Aleksandar Karađorđević je donio ukaz o nepromjenljivosti prezimena, čime je u većoj mjeri zaustavljen proces mijenjanja istih.
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.