Radni naziv filma bio je “Oluja na Balkanu”. Kada je 1946. godine prikazan, prvo u Moskvi, a onda i u Beogradu u proljeće 1947. zvao se “U planinama Jugoslavije”.
Interesantno, riječ je o prvom filmu u kome se može čuti parola “Smrt fašizmu, sloboda narodu!” koja je kasnije postala legendarna.
Odmah nakon oslobođenja Beograda 1944. godine uspostavljena je tijesna saradnja između partizanskih i sovjetskih vlasti. Tako je nekome palo na pamet da dvije države treba zajedno da snime film.
Za reditelja, navodi Nportal.rs, je odabran Abram Rom, čuveno ime u Sovjetskom Savezu, a on je glavnu ulogu – seljaka iz BiH Slavka Babića koji diže revoluciju protiv okupatora, povjerio sunarodniku Nikolaju Mordvinovu. Glavna zvijezda filma bio je Ivan Bersenjev u ulozi Tita.
Upravo tu se uskoro pojavio problem. Reditelj je navodno insistirao na fizičkoj sličnosti glumaca i stvarnih likova, a ideju da Beresnjev igra jugoslovenskog maršala navodno je dao lično Staljin koji je bio zapanjen sličnošću dvojice muškaraca.
Iako je riječ o sporednim ulogama osim Tita, u filmu se pojavljuje i feldmaršal Romel koga igra legendarni Bojan Stupica, ali i Draža Mihailović čija uloga je povjerena hrvatskom glumcu Vjekoslavu Afriću (istom onom koji će kasnije režirati “Slavicu”). Baš u ovom ostvarenju prvi put na platnu se pojavljuju i Olivera Marković i Miša Mirković.
Film je sniman širom Jugoslavije više od šest mjeseci, a korišćen je i dokumentarni materijal prikupljen tokom rata. Ivan Bersenjev je ozbiljno shvatio svoj zadatak. Ostalo je zabilježeno da je provodio vrijeme sa Titom kako bi što bolje naučio njegove gestove i pokrete. To mu, međutim, nije mnogo pomoglo.
Titu se nikada nije dopalo kako ga je Bersenjev predstavio na velikom platnu, smatrao ga je “nepodobnim”. Film je bio loše primljen i kod publike, svima je smetala činjenica da partizani govore ruski, a onim drugovima koji su imali malo “oštrije oko# i činjenica da su slike Staljina, u svakom kadru u kom se pojavljuju, veće od Titovih.
Godinu dana poslije premijere filma “U planinama Jugoslavije”, dolazi do sukoba Tita i Staljina i rezolucije Informbiroa. Pravo iz bioskopskih sala, film odlazi u komunističke bunkere u kojima će ostati decenijama. Slično se dogodilo i u Sovjetskom Savezu, pa za ovaj, pravi prvi jugoslovenski dugometražni film, godinama niko nije ni znao da postoji.
Nezavisne
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.