Na današnji dan 1934. godine rođen je Freddie King, jedan od velikana električnog bluesa i gitarista čiji je snažan, prodoran stil postao važna veza između bluesa i rocka.
Iako je živio svega 42 godine, iza sebe je ostavio zvuk koji su kasnije preuzimali i veliki rock gitaristi.
Od Texas bluesa do Chicaga
Freddie King rođen je 3. septembra 1934. godine u Gilmeru, Texas.
Muziku je upoznao kroz porodicu. Njegova majka Ella Mae King i stric Leon King bili su muzičari i upravo je od njih dobio prve lekcije iz gitare.
Kao tinejdžer preselio se sa porodicom u Chicago, gdje je došao u dodir sa tadašnjom scenom električnog bluesa.
Chicago je pedesetih godina bio jedno od ključnih mjesta za razvoj modernog bluesa, a King je slušao i upoznavao muziku ljudi poput Muddy Watersa, Howlin’ Wolfa i Elmorea Jamesa.
Nije pokušavao da kopira njihove stilove. Iz te škole je napravio nešto svoje, prepoznatljivo po snažnom tonu, agresivnom napadu trzalicom i melodijama koje su znale zvučati gotovo opasno čak i kada je svirao relativno jednostavnu blues strukturu.
Texas Cannonball
Freddie King je tokom karijere dobio nadimak Texas Cannonball, a razlog nije teško pronaći.
Njegova gitara nije bila ukras uz pjesmu. Bila je u samom centru svega.
King je svirao snažno, precizno i bez mnogo uljepšavanja. Njegov stil bio je spoj Texas bluesa i Chicago bluesa, a upravo će ta kombinacija kasnije postati važna za razvoj blues-rocka.
Posebno je bio poznat po instrumentalima, među kojima se izdvajaju Hide Away i San-Ho-Zay.
„Hide Away“ postao je jedan od najpoznatijih blues instrumentala šezdesetih godina, a pjesmu su kasnije obrađivali brojni muzičari.
Gitara koja je postala njegov zaštitni znak
Freddie King bio je poznat po tome što je često svirao Gibson ES-345, a njegov izgled na sceni bio je gotovo jednako prepoznatljiv kao njegov ton.
Imao je snažan scenski nastup i specifičan način držanja gitare, a kombinacija njegove tehnike i fizičke energije učinila ga je jednim od upečatljivijih izvođača bluesa tog vremena.
Njegov stil nije bio tehničko pokazivanje radi samog pokazivanja. Gitara je kod Kinga morala da zvuči kao produžetak pjesme.
Uticaj na rock gitariste
Kingov uticaj nije ostao zatvoren u blues krugu.
Njegovo sviranje ostavilo je trag na generacijama rock gitarista, uključujući Eric Claptona, Jeffa Becka i Petera Greena.
Posebno je važna činjenica da je blues postao jedan od temelja britanskog rocka šezdesetih, a Kingove snimke slušali su muzičari koji su upravo tada pokušavali da električni blues pretvore u nešto glasnije, tvrđe i veće.
Tako je Freddie King, zajedno sa gitaristima kao što su B.B. King i Albert King, postao dio čuvene „Three Kings“ priče električnog bluesa.
Nisu bili braća, niti su imali isti stil, ali su sva trojica postala ogromne figure blues gitare.
Kasniji period karijere
King je početkom šezdesetih počeo da ostvaruje veći uspjeh, a tokom naredne decenije njegova muzika sve više je privlačila i rock publiku.
Potpisao je za Shelter Records, a posebno je značajna saradnja sa producentom Leon Russellom.
Albumi iz tog perioda pokazali su da King nije bio samo izvođač tradicionalnog bluesa. Njegov zvuk mogao je da se uklopi i u tadašnji rock ambijent, bez gubitka karakteristične sirove energije.
Kratki život, ogroman trag
Freddie King umro je 28. decembra 1976. godine u Dallasu, u 42. godini.
Njegov život bio je kratak, ali njegov uticaj nije.
Danas se njegovo ime nalazi među najvažnijim imenima električnog bluesa, a njegove pjesme i dalje predstavljaju obaveznu lektiru za gitariste koji žele da razumiju kako je blues postao jedan od temelja rock muzike.
Freddie King nije svirao gitaru da bi pokazao koliko nota može da odsvira.
Svirao je tako da svaka nota ima težinu.
I upravo zato njegov zvuk ni decenijama kasnije nije izgubio ono zbog čega je postao poznat: bio je grub, snažan, melodičan i prepoznatljiv već nakon nekoliko taktova.
SrpskaCafe
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.