Margita Stefanović Magi bila je jedna od najprepoznatljivijih figura jugoslovenskog rokenrola, školovana pijanistkinja i umjetnica čiji su klavijature obilježile zvuk EKV-a. Umrla je 18. septembra 2002. godine, u 43. godini života.
Od klavira do EKV-a
Margita Stefanović rođena je 1959. godine i od najranijih dana bila je posvećena muzici. Bila je školovana pijanistkinja i kompozitorka, a u Srednjoj muzičkoj školi „Josip Slavenski“ maturirala je kao jedna od najtalentovanijih učenica svoje generacije.
Zajedno sa Ivom Pogorelićem završila je muzičku školu, nakon čega je dobila mogućnost da nastavi obrazovanje na prestižnom konzervatorijumu u Moskvi. Tu priliku, međutim, nije prihvatila jer njena majka nije željela da Magi u tim godinama ode od kuće.
Umjesto toga, nastavila je da se bavi muzikom, ali je upisala i Arhitektonski fakultet u Beogradu, na kojem je diplomirala 1982. godine.
U to vrijeme sve više je ulazila u beogradsku alternativnu muzičku scenu.
Susret sa Milanom Mladenovićem promijenio joj je život
Preko rođaka, gitariste Gagija Mihajlovića, Margita je upoznala Milana Mladenovića. Ubrzo je pozvana na probe tadašnje grupe Katarina II.
U bendu je ostala do kraja 1994. godine, odnosno do Mladenovićeve smrti.
Grupa Katarina II kasnije je promijenila ime u Ekatarina Velika, a upravo je Magi za klavijaturama postala jedan od zaštitnih znakova benda.
– U mom normalnom, stabilnom životu najnestabilniji dio sam upravo ja. I to ne zbog kakve psihičke ili ne znam kakve nestabilnosti, već zbog stalnog traženja u svim mogućim oblastima umjetnosti i života – govorila je jednom prilikom Margita Stefanović.
Svirala sa brojnim bendovima i komponovala za filmove
Magi nije bila vezana samo za EKV. Učestvovala je u stvaranju albuma brojnih bendova sa jugoslovenske scene, među kojima su Karlowy Vary, Elvis J. Kurtović & His Meteors, Van Gogh i Babe.
Komponovala je muziku za filmove „Prvi put s ocem na jutrenje“, „Vera Hofmanova“, „Povratak Vuka Alimpića“ i „Plavi plavi“, a učestvovala je i u pozorišnim produkcijama „Klasni neprijatelj“ i „Tri sestre“.
Na poziv reditelja Gorana Markovića okušala se i kao glumica. Godine 1985. igrala je lik Dragane u filmu „Tajvanska kanasta“.
Poslije Mladenovićeve smrti nastavila je da svira u bendu Kurajberi, a gostovala je i na albumima Glisersa, Ziona i Direktora.
Godine 1995. sa grupom mladih beogradskih muzičara formirala je bend EQV, koji je objavio album „Ti si sav moj bol“, inspirisan istoimenom pjesmom Ekatarine Velike.
Nastupala je i na nekoliko unplugged koncerata Električnog orgazma, dok je njen posljednji rad vezan za muziku i pozorište bila predstava „Kaput mrtvog čoveka“ iz 2002. godine.
Borba koja je zasjenila posljednje godine
Iza umjetničkog rada Margite Stefanović stajala je teška borba sa narkoticima, koja se dodatno pogoršala nakon smrti njenog oca 1996. godine.
Pokušavajući da promijeni život, prodala je porodični stan, kupila dva manja stana u predgrađu Beograda, a dio novca iskoristila za putovanje u Indiju.
Ni taj pokušaj nije donio promjenu kojoj se nadala. Po povratku je prodala i preostala dva stana i ubrzo ostala bez novca i krova nad glavom.
Posljednje godine života provela je u veoma teškim uslovima. Najprije je boravila u napuštenoj garaži u Borči, a potom u skloništu za beskućnike na Voždovcu.
Umrla je 18. septembra 2002. godine
Margita Stefanović je u avgustu 2002. godine smještena na Infektivnu kliniku u Beogradu. Preminula je 18. septembra, u 43. godini života.
Njena smrt označila je kraj života posljednje članice originalne postave EKV-a.
Prije nje preminuli su i drugi članovi benda. Milan Mladenović umro je 5. novembra 1994. godine od raka pankreasa, dok je basista Bojan Pečar preminuo 13. oktobra 1998. godine od posljedica srčanog udara.
Bubnjar Dušan Dejanović preminuo je 2000. godine, dok je Ivica Vidović umro 25. septembra 1992. godine.
Šest godina nakon Magine smrti, u knjizi Aleksandra Ilića „Vrati unatrag“ javno je potvrđena i informacija da je bila zaražena HIV-om.
Muzika koja nije otišla sa njom
Život Margite Stefanović bio je ispunjen velikim umjetničkim dostignućima, ali i teškim padom koji je obilježio njene posljednje godine.
Ipak, muzika koju je stvarala sa EKV-om nastavila je da živi.
Albumi Katarine II i Ekatarine Velike i danas imaju svoje mjesto među najvažnijim ostvarenjima jugoslovenskog novog talasa, a Magitine klavijature ostale su jedan od prepoznatljivih elemenata njihovog zvuka.
Njena prijateljica, književnica Lidija Nikolić, objavila je knjigu o njoj pod naslovom „Osećanja. O. Sećanja“.
Margiti Stefanović pjesmu je posvetio i slovenački muzičar Zoran Predin. Njegova „Kosa boje srebra“ ostala je još jedno muzičko sjećanje na umjetnicu koja je iza sebe ostavila mnogo više od jedne diskografije.
SrpskaCafe
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.