Da li je televizor sa ultravisokom definicijom zaista vrijedan uloženog novca? Da li je zaista neophodan 4K ili 8K ekran da bi se na najbolji način uživalo u pokretnim slikama?
Istraživanje naučnika sa Univerziteta u Kembridžu i Laboratorije Meta Rijaliti pokazalo je da ljudsko oko ima granicu rezolucije. Drugim riječima, iznad te granice ekran očima pruža više informacija nego što one mogu da detektuju, saopštio je Univerzitet u Kembridžu.
Da bi izračunali granicu rezolucije oka, istraživači su sproveli studiju koja je merila sposobnost učesnika da detektuju specifične karakteristike na slikama u boji i sivim tonovima na ekranu, bilo da su gledali slike direktno ili perifernim vidom, i kada je ekran bio blizu njih ili nešto dalje.
Rezolucija ekrana
Precizno ograničenje rezolucije zavisi od niza faktora, uključujući veličinu ekrana, zamračenost sobe i udaljenost od oka do ekrana.
Međutim, za prosječnu veličinu dnevne sobe u Velikoj Britaniji, sa 2,5 metara između televizora i kauča, 4K ili 8K televizor od 44 inča ne bi pružio nikakvu dodatnu korist u odnosu na Quad HD (QHD) televizor niže rezolucije, ali iste veličine.
Istraživači su takođe razvili besplatan onlajn kalkulator gdje korisnici mogu unijeti veličinu svoje sobe i dimenzije i rezoluciju svog TV-a kako bi odredili najprikladniji ekran za svoj dom.
Rezultati istraživanja su objavljeni u žurnalu Nature Communications.
Maksimalna rezolucija
– Kako se veliki inženjerski napori ulažu u poboljšanje rezolucije mobilnih, AR i VR displeja, važno je znati maksimalnu rezoluciju pri kojoj dalja poboljšanja ne donose primjetnu korist.
Ali nije bilo studija koje zapravo mjere šta ljudsko oko može vidjeti i koja su ograničenja njegove percepcije – rekla je dr Maliha Ashaf, prva autorka studije sa Odjeljenja za informatiku i tehnologiju Univerziteta u Kembridžu.
– Što imate više piksela na ekranu, on je manje efikasan, košta više i zahtijeva više procesorske snage za rad. Zato smo željeli da znamo tačku u kojoj više nema smisla dalje poboljšavati rezoluciju ekrana – rekao je profesor Rafal Matijuk sa Odeljenja za informatiku i tehnologiju Univerziteta u Kembridžu, koautor studije.
Šta ljudsko oko može da vidi na ekranima?
Istraživači su kreirali eksperimentalnu postavku sa kliznim ekranom koja im je omogućila da precizno izmjere šta ljudsko oko može vidjeti kada gleda obrasce na ekranu.
Umjesto mjerenja specifikacija određenog ekrana, mjerili su piksele po stepenu (PPD): mjeru koliko pojedinačnih piksela može stati u isječak od jednog stepena vašeg vidnog polja.
Mjerenje PPD pomaže da se odgovori na korisnije pitanje od „Kolika je rezolucija ovog ekrana?“ Umjesto toga, odgovara na pitanje „Kako ovaj ekran izgleda sa mjesta gdje sjedim?“
Snelenova tablica
Široko prihvaćeni standard vida 20/20, zasnovan na Snelenovoj tablici , sugeriše da ljudsko oko može razriješiti detalje pri 60 piksela po stepenu.
– Ovo mjerenje je široko prihvaćeno, ali niko zapravo nije sjeo i izmjerio ga za moderne displeje, umjesto za zidnu tabelu slova koja je prvi put razvijena u 19. vijeku – rekla je Ashrafova.
Učesnici studije su gledali obrasce sa vrlo finim gradacijama, u nijansama sive i u boji, i bili su upitani da li su u stanju da vide linije na slici. Ekran je pomjeran prema gledaocu i od njega da bi se izmerio PPD na različitim udaljenostima. PPD je takođe mjeren za centralni i periferni vid.
Granica rezolucije oka
Istraživači su otkrili da je granica rezolucije oka viša nego što se ranije vjerovalo, ali da postoje važne razlike u granicama rezolucije između boja i crno-bijelih slika. Za sive slike gledane direktno, prosjek je bio 94 PPD. Za crvene i zelene obrasce, broj je bio 89 PPD, a za žute i ljubičaste, bio je 53 PPD.
– Naš mozak zapravo nema kapacitet da vrlo dobro osjeća detalje u boji, zbog čega smo vidjeli veliki pad za slike u boji, posebno kada se gledaju perifernim vidom.
Naše oči su u suštini senzori koji i nisu baš sjajni, ali naš mozak obrađuje te podatke u ono što misli da bi trebalo da vidimo – rekao je Mantijuk.
Istraživači su modelovali svoje rezultate kako bi izračunali kako se granica rezolucije mijenja u cijeloj populaciji, što će pomoći proizvođačima da donesu odluke koje su relevantne za većinu populacije: na primjer, dizajniranje displeja koji ima retinalnu rezoluciju za 95% ljudi, a ne za prosječnog posmatrača.
Na osnovu ovog modelovanja, istraživači su razvili svoj onlajn kalkulator, koji omogućava ljudima da testiraju svoje ekrane ili pomažu u informisanju o budućim odlukama o kupovini.
– Naši rezultati postavljaju zvijezdu vodilju za razvoj displeja, sa implikacijama za buduće tehnologije snimanja, renderovanja i video kodiranja – rekao je koautor dr Aleks Čapiro iz Laboratorije Meta Rijaliti.
Telegraf/University of Cambridge
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.