Novo istraživanje sprovedeno među astronautima pokušava da otkrije da li svemirski let ubrzava ili usporava biološko starenje.
Traganje za besmrtnošću i vječitom mladošću opsjeda vijekovima naučnike i laike, a u posljednjoj deceniji antiejdžing medicina uznapredovala je do neslućenih razmjera.
Zato svako novo istraživanje u tom domenu izaziva veliku pažnju javnosti.
Biološki parametri
Jedno od njih, čiji su rezultati objavljeni ovih dana na Vajli naučnoj onlajn biblioteci (Wiley online library), ispituje vezu između bioloških markera starenja kod astronauta koji su određeno vrijeme provodili u orbiti.
Podijelio ga je na društvenim mrežama jedan od najvećih eksperata u ovoj oblasti medicine, genetičar iz Australije, profesor sa Harvarda, dr Dejvid Sinkler, uz komentar da je možda baš svemir laboratorija budućnosti za testiranje vraćanja biološkog sata.
Svemirski letovi izlažu astronaute kombinaciji ekoloških stresora, kao što su mikrogravitacija, jonizujuće zračenje, cirkadijalni poremećaji i društvena izolacija, koji mogu ubrzati starenje.
Šta su pokazali rezultati?
U pomenutom istraživanju naučnici su analizirali uzorke krvi četvoro astronauta tokom misije Aksiom 2 u svemiru, mjereći 32 markera njihove biološke starosti, zasnovana na metilaciji DNK. Upoređivani su rezultati iz uzoraka vađenih prije leta, četvrtog i sedmog dana tokom leta, kao i prvog i sedmog dana poslije povratka.
Astronauti su označeni kao A1 (muškarac, 67,7 godina starosti), A2 (žena, 63,2 godine), A3 (muškarac, 31,1 godina) i A4 (žena, 34,6 godina).
U prosjeku, tokom leta, do sedmog dana, njihova epigenetska starost povećala se za gotovo dvije godine (1,91).
Međutim, po povratku na Zemlju, biološka starost svih astronauta smanjila se i uglavnom vratila na početne vrijednosti kod dvoje starijih astronauta.
Takođe, kod dvoje mlađih astronauta zabilježene su znatno niže vrijednosti nego prije puta u svemir. Prvog dana po povratku na Zemlju, A3 je na epigenetskom nivou bio 2,93 godine mlađi nego prije puta, a A4 čak 4 godine, ali se potonjoj astronautkinji biološka starost sedmog dana vratila na početne vrijednosti. A3 je ostao “podmlađen” i tada.
U zaključku istraživanja, navedeno je da nalazi sugerišu da svemirski let izaziva brze, ali reverzibilne, epigenetske promjene povezane sa starenjem.
Takođe se preporučuje korišćenje svemirskih letova kao platforme za proučavanje mehanizama starenja ljudi i testiranje geroprotektivnih intervencija.
Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.